จุดเริ่มต้นของการมีชีวิตของมนุษย์นั้นเริ่มจากการคลอดออกมาจากแม่ผู้ให้กำเนิด ซึ่งใครๆต่างก็รู้กฏของธรรมชาติข้อนี้ดี แล้วนับจากกฏของธรรมชาติข้อนั้นละ มีใครบ้างที่จะรู้ได้ว่ามันจะดำเนินไปในทิศทางใด หลายคนคงจะตอบไม่ได้ ผมก้อเป็นหนึ่งในนั้นเช่นเดียวกัน ก้าวต่อจากนี้ตัวของเรานั้นเป็นผู้กำหนด ถึงแม้จะมีคนคอยขีดเขียนเส้นทางการดำเนินชีวิตไว้ให้เรา แต่ชีวิตไม่ใช่สคริปหนัง ที่จะลบและเขียนใหม่ได้ คุณจำต้องสำเนียกตัวเองอยู่เสมอว่า สิ่งที่คุณนึกคิดและอยากที่จะทำนั้นมันมีโทษและคุณมากน้อยเพียงไร เพราะถ้าหากคุณทำมันตามอำเภอใจโดยการขาดสติในการฉุดคิด ตรึกตรองถึงผลลัพธ์ที่จะตามมาแล้วนั้น อาจจะทำให้คุณต้องเสียใจไปจนวันตาย ผมเองก้อยังไม่เคยผิดหวังหรือเศร้าใจในทำนองนั้นหรอก แต่สิ่งที่ผมอยากจะบอกบ้างสิ่งกับตัวผมเอง หรือคนอื่นๆว่า ผมได้ตัดสินใจในเรื่องๆหนึ่งผิดไปอย่างมหรรพ์ อาจจะดูไร้สาระแต่มันก้อมีผลกระทบทางจิตใจของผม สิ่งที่เราเฝ้าคอย หรือหวังไว้ มันไม่เป็นดั่งใจนึก สิ่งที่คอยอย่างใจเย็น เฝ้าพะเน้าพะนอพร่ำเพ้ออยู่ร่ำๆไปนั้น ผลที่ได้กลับมามันสวนทางกับที่คาดคิดไว้อย่างสิ้นเชิง
เสียใจไหม? ผมจะตอบว่าไม่ เพราะผมต้องพึงรู้ด้วยความเป็นมนุษย์แล้วว่า คำตอบของคำถามมันย่อมจะมีเพียงแค่สองแง่มุม นั่นก้อคือ ใช่ กับ ไม่ใช่ ฉะนั้นผมจึงจำลองเหตุการณ์ความผิดหวังครั้งนี้ไว้ก่อนล่วงหน้าที่มันจะเกิดขึ้นแล้ว แต่เหตุอันใดที่ผมไม่สามารถที่จะหยุดความรู้สึกที่มันคอยกระตุ้นต่อมความรู้สึกของผมว่า ผมเสียใจและผิดหวัง ทั้งๆที่ผมได้จำลองเหตุการณ์นี้มาก่อนหน้านี้แล้ว ถ้ามียาตัวใดที่ทำให้ผมหยั่งรู้ในใจของคนบนโลกนี้ได้ก้อคงจะดี จะได้ไม่มีคนเสียใจ จะได้ไม่มีคนผิดหวัง โลกใบนี้คงจะมีแต่ใบหน้าของคนที่เปื้อนด้วยรอยยิ้ม อย่างในตัวสัญลักษณ์ของร้าน Mac และทำไมแค่เพียงคำพูดของคนเรา ถึงทำให้คนเรารู้สึกเส้า หรือดีใจ หรือมีความสุขได้ ทั้งๆที่มันไม่น่าจะมีผลกระทบใดๆเลยด้วยซ้ำ เพียงแค่คุณเปลี่ยนจากคำว่าชอบเป็นไม่ชอบ ผลที่ตามมานั้นสวนทางกันโดยฉับพลัน เพราะเหตุใดถึงเป็นแบบนี้ ทำไมคนเราถึงฝึกให้ปากมันเชื่องไม่ได้เสียที ทำไมในบางครั้งเราถึงได้ทำให้คนอื่นๆรอบตัวเราต้องเสียใจซ้ำแล้วซ้ำเหล่า ทำไมปากของคนเราจึงมีความสามารถที่ไม่เท่ากัน ทั้งๆที่รูปทรงของมันก้อออกจะคล้ายคลึงกัน ทำไมปากคนถึงได้ใช้ปากหาเลี้ยงชีพได้ แต่ทำไมบางคนถึงใช้มันได้เพียงแค่รับประทาน และพูดสนทนาเพียงเท่านี้ สิ่งสุดท้ายที่ผมจะบอก ณ ตอนนี้ก้อคือว่า ผมจะไม่โทดใครทั้งสิ้นในสิ่งที่มันเกิดขึ้น และผมก้อดีใจที่ได้ทำสิ่งที่ผมอยากจะทำ ถึงแม้ผลลัพธ์มันอาจจะดูโหดร้ายสำหรับผม แต่มันก้อได้บอกให้ผมรู้ว่าคนเราเลือกในสิ่งที่ต้องการไม่ได้เสมอไป โชคชะตาฟ้าลิขิต แล้วอะไรที่ลิขิตให้ความโหดร้ายนั้นบังเกิดกับผม อยู่ร่ำไป ....